یک پیچ به طور کلی از نظر طول موثر به سه بخش تقسیم می شود. طول موثر سه بخش با توجه به قطر، گام و عمق پیچ تعیین می شود که به طور کلی بر یک سوم هر یک تقسیم می شود.
آخرین رشته درگاه مواد، بخش انتقال نامیده می شود: مواد در اینجا نباید پلاستیکی شوند، بلکه باید از قبل گرم و فشرده شوند. در گذشته، نظریه اکستروژن قدیمی معتقد بود که مواد در اینجا شل است، و بعداً ثابت کرد که مواد در اینجا در واقع پلاگین جامد است به این معنی که ماده در اینجا پس از فشرده شدن، مانند یک پلاگین جامد است، بنابراین تا زمانی که وظیفه انتقال تکمیل شده است، کارکرد آن است.
بخش دوم را بخش فشرده سازی می نامند. در این زمان حجم شیار پیچ به تدریج کوچکتر می شود و دما باید به درجه پلاستیک شدن مواد برسد. فشرده سازی تولید شده در اینجا از بخش انتقال سه است و در اینجا به یک فشرده می شود. به این نسبت تراکم پیچ --- 3:1 می گویند. برخی از ماشین ها نیز تغییر کرده اند و مواد پلاستیکی وارد مرحله سوم می شوند.
بخش سوم بخش اندازه گیری است که در آن ماده دمای پلاستیک سازی را حفظ می کند، اما مواد مذاب به طور دقیق و کمی مانند یک پمپ اندازه گیری برای تامین سر دستگاه حمل می شود. در این زمان، دما نمی تواند کمتر از دمای پلاستیک سازی باشد، به طور کلی کمی بالاتر.